Yaşam

Gökyüzü

By  | 

Yazıya defalarca başlayıp sildim
Hangi konuya başlasam bir bakıyorum yazı azarlayarak insanlığa devam ediyor.
İnsanın çirkinliğinden, ahlakçılığından bezmişim.
Yazmayacağım bu ay herhangi bir konu hakkında
Yoksa çok kavga ederiz üslupsuz insan oluşunuzla.

Şiire düşeyim öyleyse
Ruhum dinginlesin.

Kocaman ayıplar geçti çocukluğumdan
Neyse ki gittiler ve geri gelmediler
Ayıp etmedim kimsenin çocuk bahçesine
Çocukluğunun yanından geçerken kimselerin
Sesimi yükseltmedim.

Benim tatlı küçük çocukluk hayallerim
Ayağımı sıkan ikinci el ayakkabılarıma sığmadı
İki yanaşma yan yana, başkasının çocukluğunun içinde yaralanıp berelendi
Hayallerim hayalet baskını
Kabuslarımı hiç gözüm kapalı iken görmedim.
Fikrim dağ
Ayaklarım yamaçlarım
Aradaki mesafenin kısalığı
Herkesi hakkımda yanılttı.
Küçük insanların fikirleri
Zikirlerinden daha derindir
“Çocuk” deyip geçtiğiniz en çok kendi çocukluğunuz
Bundandır çirkinleşmeniz
Bir çocuktan diğer çocuğa ezber ebeveynlikleriniz
Upuzun ömürlere nasıl da cehennemsiniz
Çocuklara “ben demiştim” lerinizi nerede biriktiriyorsunuz?
Yav siz ne kadar akıllısınız
Bu halayın kaçıncı parmaktan yakalayıcısısınız?
Uyumlu benzer adımlarınız
Davulcunuz ne güzel çalıp oynatıyor sizi
Ya zurnacınız
Aynı telden öttürürken
Bir örnek kulaklarınız
Çocukların esintilerine kazak hırka giyişleriniz
Rüzgarı hissetmemek için

Harf harf çocukların göz yaşları
Çenelerinden boğazlarına
Cümle/ten kelime akıyorlar
Okuyamıyorsunuz

Bir çocuğa doğrultulmuş içi kötü söz dolu çifteliden çıkan
Çiftetelli bir fon müziğinde aklım
9/8 lik manik bel kıvırışlarda ölü ruhlu çocuklar
“Büyüyünce ben sen olacağım”
Dedirtememenizden…